Balparmak #2 Exhibition Stand

Doğal kaynaklı bir ürünü anlatmanın iki yolu var

Kaynağı bir sembolle göstermek ya da mekânın kendisini o kaynağın diliyle kurmak. Bu tasarımda ikincisini seçtik. Dik açı tamamen bırakıldı. Doğada düz çizgi yoktur; akan, katmanlanan, birbirinin üzerine binen formlar vardır. Stand gövdesi bu mantıkla kurgulandı — ahşap katmanlar farklı derinliklerde üst üste gelerek hem bir kabuk hem bir örtü oluşturuyor. Ziyaretçi standa girdiğinde bir kutunun içine değil, bir formun altına giriyor. LED hatlarının işi burada dekoratif değil, tanımlayıcı. Kavisli yüzeylerde katmanlar birbirine karışır ve derinlik kaybolur; kenar boyunca uzanan ışık çizgisi her katmanın sınırını netleştiriyor ve formu uzaktan okunur kılıyor. Fuar salonunun dağınık ve yüksek ışığı altında bu detay, standın siluetini ayakta tutan şey. Ağırlama alanını formun içine gömmek de bilinçli bir karardı. Gıda sektöründe görüşmeler uzun sürer; numune, fiyat ve sevkiyat konuşulur. Katmanların arasına yerleşen oturma nişi, koridor trafiğinden bir adım geride kalarak bu görüşmelere sakin bir alan bırakıyor. Vitrinin ise tam tersi konumda, açık cepheye bakan yüzeyde çözülmesi bu ayrımı tamamlıyor: ürün dışarıya, görüşme içeriye bakıyor.